پدرش ، از حضرت جعفر بن محمّد ، از پدرش ، از آباء گرامش عليهم السّلام ، حضرت فرمود : رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم فرمودند : هر گاه مرد و زن مجامعت مىنمايند همچون دو درازگوش عريان نشوند زيرا در اين صورت فرشتگان از بين ايشان مىروند . باب دويست و نودم سرّ مكروه بودن دميدن به ظرف طعام حديث ( 1 ) على بن حاتم مىگويد : محمّد بن جعفر بن حسين مخزومى ، از محمّد بن عيسى بن زياد ، از حسن بن على بن فضّال ، از ثعلبة ، از به كار بن ابى بكر حضرمى ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام مىپرسد : شخصى به قدح و ظرف طعامش مىدمد اين چه صورت دارد ؟ حضرت مىفرمايد : اشكالى ندارد فقط مكروه است مشروط به اين كه با شخص ديگرى باشد زيرا مكروه است با دميدن هم غذاى خود را از تناول معاف دارد . و نيز پرسيد فوت كردن شخص در طعام چه صورت دارد ؟ فرمود : مگر قصدش اين نيست كه غذا سرد شود ؟ عرض كرد : آرى . فرمود : اشكالى ندارد . مقاله مرحوم مؤلَّف مؤلَّف اين كتاب ( مرحوم صدوق ) مىگويد : آنچه به آن فتوى داده و اعتماد دارم اين است كه : دميدن و فوت كردن به غذا و آب جايز نيست چه شخص تنها بوده و ظرف طعام و شراب اختصاص به خودش داشته باشد و چه با ديگرى بوده و ظرف مشترك بين آنها باشد و علَّتى كه در اين روايت آمده تنها در همين خبر است و در هيچ حديث و خبرى ديده نشده . باب دويست و نود و يكم سرّ اين كه جايز نيست زمينى كه در آن گندم و جو مىكارند به گندم و جو اجاره دهند ولى جايز است به طلا و نقره آن را اجاره دهند حديث ( 1 ) محمّد بن الحسن از محمّد بن الحسن الصفّار ، از ابراهيم بن هشام ، از اسماعيل بن مرار ، از يونس بن عبد الرحمن از جماعتى ، از حضرت ابى جعفر و ابى عبد الله عليهما السّلام